Home
Wist u dat...
Recepten
Archief
Recepten Links
Links
Gastenboek
E-mail

How to get the english language version of this website
sappige meloen

"WIJ VOELEN ONS GEPAKT AAN ALLE KANTEN"

Door: Esther Klein, geschreven in de B3 krant en in de Havenloods!
Dit op 6 april 2005, maar vanwege mijn gezondheid kan ik het nu pas publiseren, mijn excuus hiervoor!
 
Fanny en Bashir, laatste foto samen in de eetkamer.
Fanny en Bashir in hun woonkamer, voor een schildereij van Arno Over de Vest uit Berkel.
 
Deze foto's zijn gemaakt door Leendert van der Waal
 
REGIO- Jarenlang vecht je samen met je man om hem in Nederland te laten blijven. Dan is daar eindelijk het succes. Alleen door het succes mag diegene van wie je zo veel houdt waarschijnlijk niet in Nederland blijven. "Bashir moet vandaag (6 april 2005) terug naar India om een machtiging voorlopig verblijf aan te vragen en we weten niet of hij terug mag komen."
 
Vier jaar geleden ontmoette Fanny van Leeuwen, Bashir Jalla in Kashmir. Het was liefde, dat werd beslotn met een huwelijk. Vanwege de oorlog die uitbrak in de Indiase regio moest ze terug, maar niet zonder haar man. Na het huwelijk kwamen Bashir en Fanny in Nederland aan, maar kwamen van een koude kermis thuis. Het huwelijk werd niet erkend, ze konden geen machtiging voorlopig verblijf aanvragenomdat Bashir geen geboortebewijs kon laten zien. "In India is het niet zo gebruikelijk als hier dat de vaders hun kinderen aangeven bij de Burgerlijke stand.Een kind aangeven kost geld, dat kunnen ze beter gebruiken om brood van te kopen,"zegt Fanny. Helaas zorgde dat wel voor problemen. Het was get begin van constant heen en weer reizen. "Bashir mocht maar drie maanden met een toeristenvisum in Nederland zijn.We zijn samen toen elke drie maanden in Nederland geweest en dan weer drie maanden in India."Vanwege geldgebrek had Fanny haar nieuwe huis in Hilligersberg verhuurd. Zijzelf zaten op de zolderkamer bij haar moeder in Bleiswijk. Bashir mocht niet werken, geen cursus volgen en zat overdag alleen op de zolderkamer. Ze waren weer terug bij af.
 
SUCCES
Nu, na vier jaar, is de geboorteakte van Bashir en hun huwelijk erkent door de Nederlandse overheid. Maar wat een succes had moeten worden, liep uit op een fiasco. "Omdat het geboortebewijs nu wel erkend is, moeten we helemaal opnieuw beginnen. Bashir komt nu niet meer in aanmerking voor een verblijfsvergunning, maar moet een stap terug doen. Hij moet nu een machtiging voorlopig verblijf aanvragen. Probleem is dat hij tijdens die aanvraag niet in Nederland mag zijn. Vandaag (6 april 2005)
gaat hij terug naar India, maar als hij niet in aanmerking komt voor die vergunning mag hij niet meer terug komen naar Nederland." Het echtpaar zit verslagen op de bank. Ze hebben het helemaal gehad. Ze zijn teleurgesteld in het Nederlandse rechtssystem en hebben geen hoop en niet veel geld meer.
"Een vervlijfsvergunning kost nu nog 430,00 euro, maar over een half jaar kost het al weer 890,00 euro.
Die prijzen zijn echt niet meer normaal. Ik vraag me wel eens af hoe iederen dit kan betalen? Mijn geld is ook al bijna op."
 
HOUVAST
Hun enige houvast is de aanvraag voor de machtiging voorlopig verblijf. Maar wat als Bashir niet meer terug mag komen? Fanny denkt even na. "Ik zou dan toch naar India gaan. Ik houd zoveel van hem, ik wil hem niet laten gaan."Als het aan Bashir ligt hoeft dat niet. "Ik zou het liefst in Nederland blijven."Om dat kracht bij te zetten, laat hij zijn diploma zien van de cursus inburgeribg oudkomers. Hij wilt graag zijn nieuwe cursus Nederlands afmaken, maar de examens haalt hij niet meer. Bashir zit al in India!

Translate this page in english...